U bent hier

Kustveiligheid

Kustveiligheid

Zeeland, een provincie die als geen ander verbonden is met het water. De Ooster- en Westerschelde, Noordzee, Grevelingen, Veerse meer en het Zoommeer. Al eeuwen zijn de inwoners van Zeeland bezig het land tegen deze wateren te verdedigen.

Kustveiligheid in Zeeland

Door de eeuwen heen zijn deze waterkeringen steeds betrouwbaarder geworden. Na de watersnoodramp van 1953 zijn alle dijken op "deltahoogte" gebracht en zijn de genoemde wateren van elkaar gescheiden door dammen. De waterkeringen die het land beschermen tegen het buitenwater worden de primaire waterkeringen genoemd. Op dit moment kent Zeeland de grootste lengte aan primaire waterkeringen van alle provincies, namelijk 579 kilometer. Deze bestaat uit de verschillende dammen, waaronder de Oosterscheldekering, dijken en duinen.
Zeeland is onderverdeeld in 7 dijkringen. Een dijkring is een gebeid dat omsloten wordt door primaire waterkeringen, of door van nature hoog gelegen gronden. In Zeeland vormen de (voormalige) eilanden de dijkringen.

Naast de primaire waterkeringen kent Zeeland een enorme lengte aan de zogenaamde secundaire waterkeringen. Dit zijn de voormalige zeedijken die nu, door verdere inpolderingen, in het binnenland liggen. Deze, vaak door het landschap kronkelende dijkjes, zijn zo karakteristiek voor het Zeeuwse landschap. Echter, veel van deze dijken hebben nog hun rol in het geval er toch een overstroming zou plaatsvinden.

In een provincie met zoveel buitenwater en waterkeringen is het werk hieraan nooit af. Zeker niet als bedacht wordt dat we in de toekomst te maken gaan krijgen met een stijgende zeespiegel waarvan Zeeland in de frontlinie ligt. Er wordt dan ook volop gewerkt aan het verbeteren van de kustveiligheid. Grote projecten die nu lopen zijn, naast reguliere dijkverzwaringen, de aanpak van de Zwakke Schakels en het herstel van de Steenbekledingen van de Ooster- en Westerschelde in het project Zeeweringen. Maar, de traditionele wijze van kustverdediging door middel van één hoge sterke dijk kan in de toekomst problemen gaan geven. Daarom werken we in Zeeland aan meer innovatieve vormen van kustverdediging. ComCoast is hier een voorbeeld van. Bredere, multifunctionele waterkeringen lijken de toekomst te hebben.
 
Uw mening

Heeft u een mening over het onderwerp op deze pagina? Klik hieronder op de knop 'Uw mening over dit onderwerp' om zelf een mening achter te laten. Raadpleeg voor meer informatie de spelregels voor het plaatsen van meningen.

Uw mening over dit onderwerp

 
Naar aanleiding van het artikel Kustveiligheid heb ik via Google Maps een kijkje genomen bij de linker Scheldeoever bij Ouden Doel en het havengebied rond de Waaslandhaven. Ik vraag me af of de 1e waterkeringen rond het natuurgebied bij Doel en rond het haven-gebied voldoen aan de Nederlandse normen. Prosperdorp en de Oost Zeeuws Vlaamse polders liggen daar vlakbij. Verder betwijfel ik of de secundaire waterkeringen berekend zijn op een aanval achterlangs uit het Oosten.De binnendijken in dat gebied zijn oorspronkelijk ontstaan als hoofdwater-keringen, gericht op een aanval vanuit Noorden. Tijdens en na de Ramp in 1953 waren ook grote problemen met binnendijken die aan de verkeerde (steile) kant werden aangevallen. Gezien het bovenstaande heb ik het vermoeden dat veiligheid tegen overstromingen, in dit gebied tot voorbij Hulst, er de laatste tijd niet op vooruit is gegaan. Ook de, door de regelmatige verdiepingen van de Wester Schelde, toenemende getij-slag (-amplitude) draagt aan de veiligheid-vermindering bij. (ir. J. Liek, voormalig hoofdingenieur A bij Provinciale Waterstaat Zeeland 1970-1982)
Jakob Liek

Om deze extra content goed weer te geven, kunt u de benodigde Flash Plugin downloaden.

Delen
Publicaties
Websites