Wonen, Werken, Recreëren en Ondernemen in Zeeland

Om duidelijkheid hierin te scheppen hebben de waterkeringbeheerders, de waterschappen of rijkswaterstaat, zones vastgelegd in de zogenaamde keur of in een legger. Deze zones bestaan uit een kernzone, een beschermingszone en een buitenbeschermingszone.

De kernzone is de daadwerkelijke waterkering. Hier mag niets in worden gebouwd en er mag niet in worden gegraven. Heel soms wordt een uitzondering gemaakt, bijvoorbeeld als er een boothuis moet worden gebouwd voor een reddingsboot. Dat kan natuurlijk niet ver van het water af gebeuren.
De beschermingszone is een zone die aan beide kanten van de kernzone ligt. Deze strook grond is bedoeld om ervoor te zorgen dat de dijk stabiel blijft maar ook om ruimte te hebben voor eventueel toekomstige versterkingen. Bij het vaststellen van de breedte van deze zones wordt rekening gehouden met een zeespiegelstijging in de komende 200 jaar. In de beschermingszone gelden minder zware verbodsbepalingen, maar ook hier is in principe nieuwbouw niet mogelijk. Verbouw of uitbreiding mag in beperkte mate.
De buitenbeschermingszone is met name bedoeld om explosie gevaarlijke stoffen te weren. Nieuwbouw mag dus meestal wel.
Voor alle ingrepen is toestemming nodig van de beheerder.

Om deze zones voor iedereen duidelijk te hebben worden ze opgenomen in bestemmingsplannen. Hierdoor kan iedereen die iets in de buurt van een waterkering wil ondernemen meteen zien of dit problemen gaat geven.