Nieuws

Vorig jaar hield ik mijn Nieuwjaarstoespraak voor een publiek van zo’n zeshonderd mensen in de Nieuwe Kerk van de Abdij, ons provinciehuis. Ik sprak toen over wat onze Zeeuwse samenleving veerkrachtig maakt.

Niemand vermoedde op dat moment dat we te maken zouden krijgen met een wereldwijde crisis die ons leven zo compleet zou veranderen en die onze veerkracht zo ingrijpend op de proef zou stellen.

Het afgelopen jaar hebben velen van ons als gevolg van de coronapandemie dierbaren verloren, veel mensen zijn ziek geworden en velen zijn nog ziek of herstellende. De impact op ons gezondheidsstelsel was en is enorm. In het onderwijs is alles op alles gezet om te zorgen dat onze kinderen tijdens de lockdown lessen kunnen blijven volgen. Veel mensen zitten zonder werk en door ondernemers in verschillende sectoren zoals de horeca, toerisme, cultuur en recreatie worden grote offers gebracht. Ook in Zeeland moeten op basis van soms grote tegenstrijdige belangen moeilijke besluiten worden genomen en gehandhaafd. De veiligheidsregio heeft met de GGD enorme inspanningen verricht en zal dat blijven doen, ook met het oog op de komende vaccinaties.

De bestrijding van het virus is een enorme opgave en doet een beroep op iedereen op alle fronten.

Onze veerkracht is op de proef gesteld en we zijn niet gebroken.

Ik heb grote veerkracht gezien in mijn bezoeken aan ziekenhuizen en zorglocaties en in mijn gesprekken met verpleegkundigen. Op mijn netvlies blijft mijn bezoek aan de noodvoorziening voor triage bij het ziekenhuis ADRZ waar patiënten af en aan werden gebracht en het zorgpersoneel met man en macht vocht voor levens van mensen. Ik ben zeer onder de indruk van hun prestaties, hun enorme inzet en betrokkenheid, niet alleen in termen van medicinale zorg maar ook als het gaat om het omzien naar de medemens, naar de familie van patiënten.

Ook zal mijn ontmoeting met een verpleegster bij het ziekenhuis ZorgSaam op mijn netvlies blijven. Zij vertelde over de wijze waarop ze niet alleen de patiënten verzorgde maar via een beeldscherm ook de familie met hun naaste in contact bracht en daarbij geestelijke bijstand moest verzorgen.

Los van de coronacrisis heb ik ook grote veerkracht gezien toen begin vorig jaar definitief bleek dat de Marinierskazerne niet naar Vlissingen kwam. Dat zette verhoudingen met het rijk onder druk, maar gezamenlijk waren we wel in staat om voor Zeeland een akkoord te bereiken over een compensatiepakket dat nieuwe kansen biedt voor onze provincie: Wind in de zeilen.

In crisistijd wordt zichtbaar hoe kwetsbaar we zijn, maar in crisistijd tonen wij ook onze weerbaarheid en wendbaarheid.

Natuurlijk hopen we allemaal dat we komend jaar de draad weer snel kunnen oppakken. En het is goed om daarbij dan de vraag te stellen: wat hebben we nu geleerd van deze crisis? En niet alleen van deze crisis, maar van alle crisissen in de afgelopen jaren: de financiële crisis, de vluchtelingencrisis, de klimaatcrisis.

We hebben geleerd dat als we een collectief probleem hebben, we allemaal een verantwoordelijkheid dragen om het op te lossen. Daarbij moeten we op elkaar kunnen vertrouwen.

We hebben geleerd dat we afhankelijk zijn van elkaar. We hebben elkaar nodig, in de eerste plaats om uit deze gezondheidscrisis te komen, maar nu en in de toekomst ook voor onze sociale en economische ontwikkeling en voor de uitdagingen van de klimaatverandering en de noodzaak tot verduurzaming.

We moeten samenwerken om met werkbare en duurzame oplossingen te komen en te voorkomen dat we van crisis naar crisis leven.

Ons verleden laat zien dat we daartoe in staat zijn. Na de Tweede Wereldoorlog werden de Verenigde Naties opgericht om te zorgen voor vrede en veiligheid. Na de Watersnoodramp werd het Deltaplan uitgevoerd zodat wij minder kwetsbaar werden voor overstromingen.

We kunnen hoop putten uit deze voorbeelden uit het verleden. Tegelijkertijd kunnen we samen kijken hoe we in onze huidige tijd, ieder voor zich én gezamenlijk, een bijdrage kunnen leveren aan ons eigen deltaplan waarmee wij vorm geven aan onze toekomst, zodat wij weerbaar en met vertrouwen die toekomst tegemoet kunnen zien.

Ik bedank iedereen voor hun grote inzet en voor de samenwerking in het afgelopen jaar. We staan nu aan het begin van een nieuw jaar, een nieuw jaar waarin wij het virus eronder zullen krijgen en waarin wij blijven omzien naar elkaar. Een nieuw jaar waarin wij samen blijven werken aan het gezond en veerkrachtig maken en houden van onze mooie Zeeuwse samenleving.

Het is positief te zien dat steeds meer mensen waarderen wat Zeeland te bieden heeft en bereid zijn daaraan een bijdrage te leveren. Dit blijkt onder meer uit het grote aantal nieuwe inwoners dat onze provincie het afgelopen jaar mocht verwelkomen. Hopelijk is dit het begin van een trend die zich in de toekomst zal voortzetten omdat steeds meer mensen beseffen dat het in en vanuit onze trotse delta aan de Noordzee goed wonen, werken en recreëren is.   

Zoals elk jaar reiken we als provinciebestuur complimenten uit aan personen en groepen van personen die, net als zoveel anderen, het afgelopen jaar een bijzondere bijdrage aan onze Zeeuwse samenleving hebben geleverd.

Ik wens hen, onze nieuwe inwoners en u allen een voorspoedig, gezond en gelukkig Nieuwjaar!

Han Polman