[Verhalen van Hans] Wat is van waarde?

“In de Abdij van Middelburg hebben we veel waardevolle spullen: schilderijen, meubilair, de Atlas van Blaeu en de kroonluchters van Venetiaans glas. Op al deze mooie voorwerpen kunnen we heel wat euro’s waarde vastplakken.

Maar toch hebben we iets in huis wat misschien nog van véél grotere waarde is, maar dan totaal anders. Dat ligt namelijk in de vitrinekast op de eerste verdieping van het hoofdgebouw. Hier ligt een bot. Ik dacht meteen: hoe komt dat hier in de kast én wat is het eigenlijk waard? Het lijkt zeker niet op een onderdeel van een dinosaurus, mammoet of een ander uitgestorven prehistorisch dier. Maar wat is het dan wel?

Hoewel ik het bot regelmatig zie, duurde het bij mij een hele tijd voordat ik er per toeval achter kwam wat het is. Het was ergens begin vorig jaar dat ik een groepsrondleiding had, waar oud-gedeputeerde Carla Schönknecht ook bij aanwezig was.  

“Het bot ligt nog steeds in de kast”, vertelt ze me. U moet weten dat, toen mevrouw Schönknecht nog gedeputeerde bij de Provincie Zeeland was, haar kleindochter zo af en toe meekwam of op visite was bij oma. Dit destijds kleine dametje vond het bot ergens op het Abdijplein en gaf het haar oma cadeau. En zo is het in de kast terechtgekomen. Waar het nu dus zijn vaste plek heeft gekregen tussen de mooie porseleinen schalen, kommen en borden.

Dit bot, met een ander soort waarde, is waarschijnlijk van een duif die het slachtoffer is geworden van onze overbuurman en/of -buurvrouw: de slechtvalk in de Abdijtoren van de Lange Jan.”